“Bir kere ‘elhamdülillah

BÜYÜK SÛFÎLERDEN Serî es-Sâkatî, Cüneyd-i Bağdâdî’nin dayısı ve mürşidi, Mâruf-u Kerhî’nin ise talebesiydi. Kendisi, şöyle derdi: “Bir kere ‘elhamdülillah’ dediğim için, otuz senedir istiğfar etmekteyim.” “Bu nasıl olur?” denilince, Serî es-Sâkatî başından geçen şu olayı anlattı: “Bir keresinde Bağdat’ta büyük bir yangın çıkmıştı. Yolda beni karşılayan bir adam: ‘Merak etme, senin dükkânın yangından kurtuldu’ dedi. Ben de, bu habere sevinerek: ‘Elhamdülillah’ dedim. Müslümanların başına bir felâket geldiği vakitte kendim için hayır isteyerek ‘Elhamdülillah’ dediğim için, otuz senedir pişmanlık duyuyorum.”